مریضی ورتیگو (سرگیجه): دلایل، نشانه ها و معالجه | مجله سلامت یاثار

اگر در دیکشنری خود نگاهی به واژه سرگیجه بیندازید با تعاریف بیشتری روبرو خواهید شد. وقتی که در یک جای بلند ایستاده‌اید و از یک ساختمان بلند به پایین نگاه می‌نمایید امکان پذیر است گرفتار سرگیجه شوید. اگرچه احساس سرگیجه در این تقویت عادی است اما این نوع موارد تعریف دکتری سرگیجه نیست و نمی‌توان در دکتری از آن مصرف کرد. در دکتری، سرگیجه احساس چرخش سر( گونهی سرگیجه) است که در غیاب حرکت رخ می‌دهد و همواره دراثر پاتولوژی زمینه‌ای در گوش، مغز یا مسیرهای عصبی حسی است. در این مقاله در مورد علت ها ایجاد سرگیجه، علامت‌های آن و روش‌های شناسایی صحبت خواهیم کرد. همینطور معالجه‌های موجود برای مردمی که از این تقویت رنج می‌برند را نیز بیان خواهیم کرد.

حقایقی در مورد سرگیجه:

• سرگیجه احساس چرخش است.
• دوران سری که در سرگیجه تعریف می‌شود همواره به دلیل آشفتگی در تعادل هیکل‌هایی همانند گوش داخلی ، قسمت‌هایی از مغز یا مسیرهای عصبی حسی است.
• سرگیجه محیطی به سرگیجه‌هایی اطلاق می‌شود که همواره به دلیل مسائل گوش داخلی رخ می‌دهد.
• سرگیجه مرکزی نیز به سرگیجه‌هایی اطلاق می‌شود که به دلیل وجود آشفتگی در سیستم عصبی مرکزی رخ می‌دهد.
• سرگیجه به جای اینکه یک تقویت دکتری در دید گرفته شود یک علامت است.
• دیگر علامت‌های همراه سرگیجه شامل از دست دادن شنوایی، وزوز گوش،تهوع، استفراغ یا احساس پری در گوش است.
• معاینات دکتری امکان پذیر است شامل معاینه گوش، مصرف یک آزمون مانور یا انجام MRI یا سی تی اسکن باشد.
• دکتر امکان پذیر است استفاده داروهای ویژه، سابقه خانوادگی، وجود میگرن ، صدمات دراثر مریضی‌ها، عفونت‌های اخیر گوش یا ضرر به سر را مورد تحقیق قرار دهند.
• بعضی از گونه های سرگیجه امکان پذیر است بدون احتیاج به معالجه مناسب شود.
• گزینه‌های معالجه ای دیگر شامل مانور Epley یا معالجه نشانهی است.

ورتیگو

سرگیجه چیست؟

در اصطلاح دکتری، سرگیجه گونهی دوران سر است. در این تقویت احساس می‌نمایید شما یا اطرافتان در حال دوران یا حرکت است. اینگونه احساسات حتی وقتی رخ می‌دهد که هیچ حرکتی وجود نداشته باشد. در دکتری سرگیجه به معنای ترس از ارتفاع نیست. در عوض ترس از ارتفاع یک واژه تشخیصی است که به ترس از بلندی اطلاق می‌شود و برای این وضعیت خوب نیست. مردمی که ترس از بلندی دارندتلاش می‌کنند از این موقعیت‌ها دوری کنند و با قرار گرفتن در مکان‌های بلند گرفتار نگرانی می‌شوند. سرگیجه یک علامت ویژه است که ارتباطی به ارتفاع ندارد و به دلیل مسائل دکتری متعددی ایجاد می‌شود. دکتران کارشناسی که در کلینیک‌های مربوط به سرگیجه کار می‌کنند تعریف سرگیجه را به صورت تخصصی بیان کرده‌اند. این مردم سرگیجه را از دیگر گونه های دوران‌های سر متفاوت می‌سازند و آن را بر اساس علامت‌های موجود و علت ها ایجاد آن طبقه بندی می‌کنند. سرگیجه از پیش سنکوپ نیز جدا شده است. در پیش سنکوپ احساس غش به شخص دست می‌دهد و عموما نتیجه کم شدن فشار خون مزمانی است. عدم تعادل نیز بحث جداگانه‌ای است که همواره در مردم کهنسال دیده می‌شود. این عدم تعادل به دلیل تعادل ضعیف یا فقدان قدرت بدنی است. روشی سر، اکثر با نگرانی وابسته است و بعضی از اوقات سرگیجه روانی نیز ندلگرمیه می‌شود.

چه چیزهایی سبب ایجاد سرگیجه می‌شود؟

آشفتگی در دو مورد زیر امکان پذیر است سبب ایجاد سرگیجه شود:

• آشفتگی در تعادل ارگان‌هایی همانند گوش داخلی
• آشفتگی در قسمت‌هایی از مغز یا مسیرهای عصبی حسی

سرگیجه محیطی:

سرگیجه محیطی واژه‌ای است که دلایل وابسته با گوش داخلی را در کنار یکدیگر جمع می‌کند. لابیرنت گوش داخلی دارای هیکل‌های ریزی است که ارسال پیام‌ها به مغز را امکان پذیر می‌سازد. وقتی که حرکت از موقعیت‌های عمودی وجود داشته باشد این موارد به اطلاع مغز می‌رسد، درنتیجه جسم قادر است تعادل خود را حفظ کند. آشفتگی در این سیستم سبب ایجاد سرگیجه می‌شود و امکان پذیر است به دلیل وجود عفونت یا دیگر تقویت باشد. عفونت‌های ویروسی در تقویت زیر دیده می‌شود:

• آماس گوش درونی: آماس گوش درونی التهاب لابیرنت گوش داخلی و اعصاب دهلیزی ( اعصابی که مسئول رمزگذاری حرکات و موقعیت‌های جسم می‌باشد)است.
• نورنیت دهلیزی: این گزینه وابسته با التهاب عصب دهلیزی است.

نشانگان منییر نیز امکان پذیر است به دلیل التهاب ایجاد گردد اما قادراست به دلیل عفونت ویروسی و نیز باکتریایی باشد.این گونه سرگیجه به دلیل فشار بالای مایع در محفظه گوش داخلی ایجاد می‌شود( تورمی که با عنوان هیدروپس آندولینفاتیک شناخته شده است). نشانگان منییر افزون بر عفونت امکان پذیر است به دلیل آشفتگیات متابولیسم یا سیستم ایمنی جسم باشد. سرگیجه وضعیتی حمله‌ای خوش‌خیم یا بی‌پی‌پی‌وی (BPPV) به دلیل آشفتگی در ذرات آزاد و شناور اتولیث ایجاد می‌شود.

این ذرات کریستال‌های کلسیم کربنات در داخل مایع گوش داخلی است که در طول حرکت، سلول‌های حسی مو را می‌کشد. درنتیجه عصب دهلیزی را برای ارسال اطلاعات موقعیتی به مغز برانگیختن می‌کند. مردمی که مبتلا به BPPV هستند، حرکات طبیعی مایع اندولنف بعد از توقف حرکت سر نیز دنباله نمایان می‌کند.. سرگیجه وضعیتی حمله‌ای خوش‌خیم در خانم ها رایج تر از آقایان است و همواره مردم کهنسال را تحت اثر قرار می‌دهد. در حالیکه زیادتر موارد خود به خودی است اما BPPV امکان پذیر است به دنبال تقویت زیر ایجاد شود:

• ضرر به سر
• کم شدن جریان خون در ناحیه نمایانی از مغز(ایسکمی ورتبروباسیلار)
• آماس گوش درونی
• جراحی گوش
• استآسان در بستر زیاد مدت

افزون بر موارد ذکر شده، آشفتگی در گوش داخلی امکان پذیر است به دلیل مسمومیت دارویی یا سیفیلیس ایجاد شود.دلایل نادر جملهند از فیستول پری لنف( پارگی در یک یا هر دو غشای جدا کننده گوش داخلی)، خوردگی کلستئاتوم(پرورش پوست در پشت پرده گوش)، سندرم رامسی هانت و اتواسکلروز( مسئلهپرورش غیر طبیعی استخوان است که سبب ناشنوایی می‌شود).

سرگیجه مرکزی:

سرگیجه مرکزی همه ی دلایل وابسته با سیستم عصبی مرکزی را کنار یکدیگر جمع می‌کند. این دلایل شامل آشفتگی در یکی از دو ناحیه زیر است:

• ناحیه ای از مغز که با تفاکتور بین حواس بینایی و تعادل در رابطه است.
• آشفتگی در پیام‌های حسی ارسال یا گرفتن شده از تالاموس ( قسمتی از مغز )

سردردهای میگرنی رایج ترین علت ایجاد سرگیجه مرکزی است. محدوده ۴۰ درصد از بیمارانی که دارای سردردهای میگرنی هستند به سرگیجه نیز مبتلا می‌شوند. دلایل نادر شامل سکته و حمله ایسکمی گذرا ، تومور مخچه مغز، نوروم آکوستیک (پرورش غیر سرطانی در عصب شنوایی در مغز ) و مالتیپل اسکلروزیس است.

تحولات اخیر در مورد دلایل ایجاد سرگیجه:

دانشمندان رابطهی بین سرگیجه و پوکی استخوان یافته اند: دانشمندان کره گرفتنه‌اند مردمی که دارای پوکی استخوان هستند( مریضی که در آن تراکم استخوان کم شدن نمایان می‌کند و ریسک عدم موفقیتگی استخوان‌ها زیادتر می‌شود) اقبال زیادتری برای سرگیجه خواهند داشت.

دلایل ایجاد سرگیجه در گروه‌های سنی متفاوت، مختلف نیست: مطالعات جدید نشان داده‌ است که بر خلاف فرضیات گذشته؛ هیچ نهاد واحدی ریشه دلایل سرگیجه در کهنسالان نیست.

نشانه ها سرگیجه:

سرگیجه به جای اینکه یک تقویت دکتری باشد که نشانه ها و علامت‌هایی از خود بروز می‌دهد، به تنهایی یک نشانه است. سرگیجه گونه ویژهی از دوران و چرخش سر است و حالتی را ایجاد می‌کند که در آن شخص احساس حرکت و چرخش محیط اطراف یا خود را دارد. بسته به دلایل ایجاد کننده، دیگر علامت‌ها همانند از دست دادن شنوایی، وزوز گوش، تهوع، استفراغ یا احساس پر بودن گوش امکان پذیر است ایجاد شود. حرکت چشم(نیستاگموس) امکان پذیر است توسط دکتر مورد تحقیق قرار گیرد.

معالجه سرگیجه:

بعضی از گونه های سرگیجه امکان پذیر است بدون احتیاج به معالجه مناسب شوند. بعضی از گونه های دیگر نیز دارای معالجه ساده و اثربخش هستند. با اینحال مریض بایست تمام جوانب را تحقیق کند.

مانور Epley برای معالجه BPPV:

اگر سرگیجه وضعیتی حمله‌ای خوش‌خیم یا بی‌پی‌پی‌وی (BPPV) علت ایجاد سرگیجه مریض باشد، معالجه با مانور Epley در زیادتر موارد اثربخشترین شیوه است. بعضی از بیماران امکان پذیر است احتیاج به روش‌های تغییر مکرر داشته باشند. همینطور امکان پذیر است راهنمایی های ضروری برای تکرار این فرآیند در منزل داده شود. این فرآیند در برگیرنده هفت مانور ساده و کند برای موقعیت‌های سر است. هدف از این فرآیندها حرکت ذرات از یک طرف مایع در گوش داخلی به فضای باز ( هشتی ) گوش است. در طول انجام این فرآیند، دکتر مریض را وارد یک سری موقعیت می‌کند که به مدت ۳۰ ثانیه بعد از فروکش کردن علامت‌ها یا نیستاگموس نگه داشته می‌شود. پزشک جان.ام اپلی(John.m.Eply) شخصی است که برای اولین بار این مانور را منتشر کرد. دکتر این مانور را هدایت می‌کند و مریض امکان پذیر است در طول این فرآیند سرگیجه را تجربه کند. این فرآیند با مانور هالپایک آغاز می‌شود اما حرکات اضافی به سر افزوده می‌شود و از مریض خواسته می‌شود در حالیکه سر در محل اصلی‌اش قرار دارد به اطراف بپیچد. انجام تمرین به صورت کلی یک فرآیند پیچیده است و بایست توسط شخص کارشناس انجام شود.

جراحی:

در موارد خیلی نادر، که در آن مانور Epley بعد از تلاش‌های خیلی اثربخش نیست، جراحی امکان پذیر است برای حل مسئله BPPV پیشنهاد گردد.در عمل جراحی یک پلاگین استخوانی در داخل گوش داخلی گذاشته می‌شود تا ناحیه‌ای که سرگیجه از آن برانگیختن می‌شود را مسدود نماید. در بیش از ۹۰ درصد موارد این جراحی موفقیت آمیز است و سبب می‌شود این قسمت از گوش داخلی به حرکات ذرات یا حرکات سر جواب ندهد.

معالجه نشانهی:

وقتی که سرگیجه به دلیل التهاب عصب دهلیزی ، یک دلیل مرکزی یا ایدیوپاتیک ( دارای دلیل ناشناخته ) باشد، تسکین نشانه ها را می‌توان با معالجه دارویی به دست آورد.اگرچه اینکار سبب اصلاح دلایل ایجاد مریضی نمی‌شود. برای نورنیت، همواره وقتی که رخ می‌دهد با استآسان خوب شدن حاصل می‌شود. برای سرگیجه مرکزی یا ایدیوپاتیک، معالجه نشانهی امکان پذیر است توصیه گردد در حالی که در انتظار آزمون تخصصی هستند. وقتی که مریضی آن‌ها تحت کنترل قرار گرفت، داروهایی همانند سرکوب کننده‌های دهلیزی یا ضد استفراغ امکان پذیر است برای نشانه ها حاد تجویز شود. این داروها قادراست مریضی حرکتی با وضعیت تهوع را کم شدن دهد اما یک روش زیاد مدت نیست. سرکوب کننده‌های دهلیزی شامل سه گروه از داروها یعنی آنتی کولینرژیک، آنتی هیستامین ها و بنزودیازپین‌هاست. مکلزین و دیمن هیدرینات (آنتی هیستامین-آنتی کولینرژیک ها)، لورازپام و دیازپام (بنزودیازپین‌ها) چند نمونه از این گونه داروها هستند. برای بیمارانی که دارای علامت های حاد از آشفتگی دهلیزی مربوط به عفونت گوش میانی باشند امکان پذیر است استروئیدها (نظیر پردنیزون)، داروهای ضد ویروسی (نظیر آسیکلوویر) یا آنتی بیوتیک‌ها (نظیر آموکسی سیلین) تجویز شود. نشانه ها شدید تهوع و استفراغ همراه با سرگیجه را می‌توان به صورت کوتاه مدت با معالجه ای دارویی تسکین داد. داروهای تزریقی زیادتر در تقویت اورژانسی مصرف می‌شود. دروپریدول نیز در برخی از نقاط مصرف می‌شود، اگر چه برای این مصرف ویژه توسط ساوقت خوراکی و داروی آمریکا (FDA) مورد تایید قرار نگرفته است. داروهای غذا را می‌توان برای تهوع خفیف مورد مصرف قرار داد و همواره به صورت زیر زبانی استفاده می‌شود. شایع ترین داروهایی که برای این منظور تجویز می‌شود مکلزیت یا دیمن هیدرینات است که به عنوان سرکوب کننده دهلیزی مورد مصرف قرار می‌گیرد. این داروها به ندرت پیامد جانبی دارند اگرچه امکان پذیر است سبب خواب آلودگی شدید شوند. به همین خاطر بعد از استفاده این گونه داروها، رانندگی یا کار با ماشین آلات سنگین و شرکت در هر فعالیتی که امکان پذیر است ایمن نباشد پیشنهاد نمی‌شود. دیگر داروهای ضد تهوع اثربخش شامل فنوتیازین‌ها، نظیر پروکلرپرازین و پرومتازین است. پیامد جانبی این داروها سبب شده است که استفاده آن برای بعضی از بیماران خوب نباشد.پیامد جانبی این داروها شامل خواب آلودگی و اکستراپیردلگرمیال (دیستونی و پارکینسون) است. برای مردمی که در حال دست و پنجه نرم کردن با استفراغ هستند؛ داروهایی تجویز می‌شود که در آن شتاب خالی شدن شکم زیاد شدن نمایان می‌کند. نمونه‌هایی از این داروها شامل متوکلوپردلگرمی و دومپریدون است.

معالجه مریضی نشانگان منییر:

معالجه نشانهی دارویی امکان پذیر است برای مریضی منییر سودمند باشد اما بعضی از اوقات دخالت دکتری زیادتر امکان پذیر است احتیاج باشد.

پژوهشگران اولین دستگاه کاشته شده را برای معالجه آشفتگیات تعادل پیشرفت داده اند:

بیماران مرکز دکتری دانشگاه واشینگتون اولین کسانی هستند که از این دستگاه مصرف می‌کنند. هدف این دستگاه سرکوب کردن سرگیجه وابسته با مریضی منییر است.

مانورهای سر امکان پذیر است سرگیجه را تسکین دهد:

تا همین اواخر، معلوم نبود که کدام یک از معالجه‌های موجود برای سرگیجه اثربخش و مناسبتر است.اما به تازگی مطالعات انجام شده نشان می‌دهد که حرکات سر قادراست برای معالجه سرگیجه اثربخش باشد. پژوهشگران در مطالعات اخیر گرفتنه‌اند بیمارانی که از BPPV رنج می‌برند ریسک زیادتری برای دچار به زوال عقل دارند. این ریسک در خانم ها زیادتر است.